ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΡΑ: Η Μαρίνα Λάρνακας δεν μπορεί να περιμένει άλλο

Εισαγωγικό σημείωμα: Το παρόν άρθρο αποτελεί μια επείγουσα έκκληση προς το Κράτος και τον Δήμο Λάρνακας. Η στασιμότητα πρέπει να τελειώσει σήμερα. Απαιτούμε την άμεση αναβάθμιση και ανάπτυξη της μαρίνας και του λιμανιού μας, χωρίς άλλες αναβολές και δικαιολογίες.

Η ιστορική αναδρομή και η πραγματικότητα

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί η Λάρνακα να παραμένει ο «φτωχός συγγενής» έναντι των άλλων πόλεων. Παρόλο που η πόλη μας διέθετε αποβάθρα και εξυπηρετούσε εμπορικά και τουριστικά το νησί από το 1882, μόλις το 1973 κατάφερε να αποκτήσει λιμάνι. Ο κύριος λόγος των τότε αντιδράσεων ήταν να μη χάσουν τη δουλειά τους οι λάντζες που μετέφεραν κόσμο και εμπορεύματα στα πλοία.

Από το 2006 που είμαι μόνιμος κάτοικος Λάρνακας, διαπιστώνω δυστυχώς ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται για κάθε νέο έργο. Το πρόβλημά μας δεν είναι η «Κίτιον» ή η οποιαδήποτε εταιρεία αναλάβει το έργο στο μέλλον – γιατί αργά ή γρήγορα θα βρεθεί ο ανάδοχος. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η ανεπάρκεια του κράτους. Παρόλο που ζούμε σε νησί, είμαστε ένα νησί χωρίς νησιώτες· δεν υπάρχει όραμα συνδεδεμένο με τη θάλασσα και το σκάφος.

Το μέλλον της Λάρνακας: Από «φτωχός συγγενής» σε διεθνή θαλάσσιο κόμβο

Η μαρίνα και το λιμάνι της Λάρνακας αποτελούν ένα πραγματικό «φιλέτο» – κατά την άποψή μου, το στρατηγικότερο σε όλη την Κύπρο λόγω της γεωγραφικής του θέσης και της άμεσης εγγύτητας στο διεθνές αεροδρόμιο. Η ολοκλήρωση αυτού του έργου είναι ο επαναπροσδιορισμός της ταυτότητας της πόλης μας για τις επόμενες δεκαετίες.

Με βάση τα δεδομένα από τη Μαρίνα Λεμεσού, η οποία μεταμόρφωσε την οικονομία της πόλης της, η Λάρνακα μπορεί ρεαλιστικά να στοχεύει σε ένα εύρος 1.200 έως 1.500 άμεσων θέσεων εργασίας, οι οποίες αφορούν τόσο τη λειτουργία της μαρίνας όσο και τις επιχειρήσεις εστίασης, καφετεριών, ξενοδοχείων και λιανικού εμπορίου που θα αναπτυχθούν εντός του χώρου. Παράλληλα, η έμμεση απασχόληση στην ευρύτερη περιοχή (υπηρεσίες, εφοδιαστική αλυσίδα, τεχνική υποστήριξη) αναμένεται να διπλασιάσει αυτόν τον αριθμό. Μιλάμε για εξειδικευμένο προσωπικό που θα προσφέρει ποιοτική επαγγελματική διέξοδο στους νέους μας.

Επιπλέον, σε αντίθεση με τα ξενοδοχεία, μια σύγχρονη μαρίνα λειτουργεί 12 μήνες το χρόνο. Η συντήρηση και ο ελλιμενισμός εξασφαλίζουν σταθερά έσοδα στην πόλη ακόμα και τους χειμερινούς μήνες, σπάζοντας την εποχικότητα. Η Λάρνακα θα πάψει επιτέλους να είναι ο «ενδιάμεσος σταθμός» και θα καταστεί κύριος προορισμός.

Το Αγκάθι των Τελών Ελλιμενισμού (Μαρινιάτικα) και οι Λύσεις

Κατανοώ τον φόβο όσων αντιδρούν λόγω της επικείμενης αύξησης στα μαρινιάτικα. Είναι λογικό ο ιδιοκτήτης ενός μικρού ή μεσαίου σκάφους να ανησυχεί. Όμως, η λύση δεν είναι το «πάγωμα» του έργου, αλλά η σωστή διαπραγμάτευση:

• Διαβάθμιση Τελών: Το κράτος οφείλει να επιβάλει στον επενδυτή προσιτές ζώνες για τους μόνιμους κατοίκους και τα μικρά σκάφη. Δεν μπορεί ένα γιοτ 40 μέτρων να πληρώνει αναλογικά το ίδιο με μια ερασιτεχνική βάρκα.

• Ανταποδοτικότητα: Η αύξηση των τελών πρέπει να φέρει αναβάθμιση υπηρεσιών, ασφάλεια και υποδομές που σήμερα απλά δεν υπάρχουν.

• Εναλλακτικές Λύσεις: Με το δίκτυο μικρών καταφυγίων που προτείνω παρακάτω, ο ιδιοκτήτης θα είχε την επιλογή: είτε την «πολυτελή» μαρίνα, είτε ένα πιο λιτό και οικονομικό καταφύγιο λίγα μίλια πιο πέρα.

Η Πρότασή μου ως άνθρωπος της θάλασσας

Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε, σε συνεργασία με ανθρώπους της θάλασσας από όλη την ελεύθερη Κύπρο, είναι να απαιτήσουμε τη δημιουργία ενός δικτύου ελλιμενισμού ανά 20-25 ναυτικά μίλια, με στρατηγική προτεραιότητα στην ανάπλαση και αναβάθμιση υφιστάμενων αλιευτικών καταφυγίων σε σύγχρονες μαρίνες. Το πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους υφίσταται αποκλειστικά στην περίπτωση της ανάπλασης, καθώς η δημιουργία νέων μαρίνων από το μηδέν απαιτεί τεράστια κεφάλαια, γεγονός που καθιστά τέτοια έργα συχνά μη βιώσιμα.

Τα οφέλη αυτής της πρότασης είναι συγκεκριμένα:

• Βελτιστοποίηση CAPEX: Η ανάπλαση εκμεταλλεύεται υφιστάμενους κυματοθραύστες. Με επενδύσεις σε εκβαθύνσεις και πλωτές προβλήτες, επιτυγχάνεται υψηλός συντελεστής απόδοσης (ROI).

• Θέσεις Εργασίας: Μια μαρίνα 100-150 σκαφών απαιτεί μόνιμο προσωπικό διαχείρισης και κινητοποιεί μια δευτερογενή αγορά τεχνικών επαγγελμάτων.

• Τοπική Κατανάλωση: Η ύπαρξη οργανωμένου ελλιμενισμού ενισχύει άμεσα τις τοπικές επιχειρήσεις (εστίαση, υπεραγορές, καύσιμα).

• Αποκέντρωση: Η Κύπρος παύει να βασίζεται αποκλειστικά σε 2-3 μεγάλες μαρίνες. Επιτυγχάνεται ορθολογική κατανομή του ναυτικού τουρισμού.

Το δόγμα «διαίρει και βασίλευε» των Άγγλων κατακτητών, που υιοθετούν σήμερα το ανεπαρκές κράτος και ο Δήμος, δεν πρέπει να το αφήσουμε να περάσει. Δεν είναι «ή Steak Diane ή σουβλάκια στην πίτα». Η λογική ότι «δεν πρέπει να γίνουν Super Markets για να μην κλείσουν τα μπακάλικα» είναι η ίδια αναχρονιστική νοοτροπία που θα έπρεπε να είχε σταματήσει και το Metropolis Mall. Η ανάπτυξη, όταν βασίζεται σε στέρεα οικονομοτεχνικά δεδομένα, φέρνει υγιή ανταγωνισμό και συνολική ευημερία.

Όλα αυτά τα γράφω ως τροφή για σκέψη και προβληματισμό. Η Λάρνακα δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Το μέλλον της πόλης μας βρίσκεται στη θάλασσα και είναι καιρός να το διεκδικήσουμε με το όραμα και τη σοβαρότητα που μας αξίζει.

Συμπέρασμα: Κάθε μέρα καθυστέρησης είναι μια χαμένη ευκαιρία για την πόλη μας. Καλούμε τους αρμόδιους να προχωρήσουν άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες. Η ανάπτυξη της μαρίνας Λάρνακας πρέπει να ξεκινήσει ΤΩΡΑ.