Το μεγαλύτερο ερώτημα στην προπονητική

Το μεγαλύτερο ερώτημα στην προπονητική

Το μεγαλύτερο ερώτημα στην προπονητική σε μικρές ηλικίες είναι ένα…

Το ακούς σε όλον τον κόσμο. Σε όλα τα αθλήματα. Σε όλους τους ομίλους.

Προπονητές και εκπαιδευτές ρωτούν

«Πως θα κάνω αυτή τη γενιά αθλητών να δουλέψει πιο σκληρά»;

Η συζήτηση συνήθως ξεκινά κάπως έτσι

« Πιστεύω πως τα παιδιά σήμερα ψάχνουν για τον εύκολο δρόμο. Δεν ακούνε εμάς τους μεγαλύτερους. Δεν μας αφήνουν να τα καθοδηγήσουμε όπως παλιά. Έχουν εύκολη διάσπαση προσοχής. Τα θέλουν όλα και τα θέλουν αμέσως. Δεν θέλουν να δουλέψουν σκληρά. Δεν είναι ικανά να επιτύχουν από μόνα τους τίποτα.»

Όλα τα παραπάνω είναι εν μέρη αλήθεια…. Εκτός από το τελευταίο, αυτή η γενιά είναι ικανή για πιο μεγάλα πράγματα από όσα εμείς είχαμε ποτέ ονειρευτεί.

Ο λόγος είναι ότι οι καιροί έχουν αλλάξει, και αυτό είναι για καλό.

Παλαιοτέρα οι προπονητές ήταν οι κάτοχοι της γνώσης του αθλήματος τους και υπεύθυνοι για την προπόνηση, τον προγραμματισμό, την προετοιμασία , τους αγώνες τη διατροφή τη γυμναστική την ψυχολογία λίγο πολύ ΟΛΑ.

Τώρα ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση σε οτιδήποτε οποιαδήποτε στιγμή όπου και αν βρίσκεται και δωρεάν! Τα παιδιά (και οι γονείς τους) μπορούν να έχουν πρόσβαση στις ίδιες πληροφορίες που μπορούν και οι προπονητές τους μέσω του Internet.

Ο παραδοσιακός τρόπος εκμάθησης που είχε άμεση εξάρτηση από τον προπονητή, όπου αυτός έδινε το παράγγελμα και ο αθλητής εκτελούσε έχει προ πολλού ξεπεραστεί.

Οι επιτυχημένοι προπονητές σήμερα πρέπει να φτιάξουν το περιβάλλον όπου οι αθλητές μαθαίνουν μέσα από προβλήματα που λύνουν οι ίδιοι, αποφάσεις που παίρνουν μόνοι τους, και εμπειρίες που συλλέγουν συνεργαζόμενοι με τους προπονητές και συναθλητές τους.

Η λύση στο να προσαρμοστούμε στην νέα κατάσταση δεν είναι φυσικά η προπόνηση μέσω Internet αλλά προπόνηση με βάση τον τρόπο που λειτουργεί ο διαδικτυακός κόσμος. Προπόνηση των παιδιών με μεγαλύτερη συμμετοχή τους όπως ακριβώς κάνουν όταν μαθαίνουν κάτι περιπλανώμενοι στο Internet.

Αν βρείτε την ευκαιρία παρακολουθήστε τα παιδιά σας όταν χρησιμοποιούν το Internet. Έχει πλάκα!

Σερφάρουν στη Google ή στο YouTube για να μαζέψουν πληροφορίες για το σχολείο. Διαβάζουν ένα κείμενο για 30- 40 δευτερόλεπτα βλέπουν κάνα δυο βίντεο ταυτόχρονα μετά ξαναγυρίζουν στο πίσω στο αρχικό κείμενο μετά στέλνουν ένα link σε έναν φίλο τους ξαναγυρίζουν στα βίντεο στο κείμενο και ούτω καθ εξής.

Δεν μαθαίνουν από το Internet μαθαίνουν διάμεσο αυτού. Αυξάνουν την ταχύτητα της μάθησης και την ικανότητα να μαθαίνουν περισσότερα σε μικρότερο χρονικό διάστημα.

Μαθαίνουν με διαφορετικό τρόπο ας το παραδεχτούμε. Ο τρόπος αυτός είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην προπονητική και φιλοσοφία που ο αθλητισμός έχει αντιμετωπίσει τα τελευταία 20 χρόνια.

Συνεχίζοντας την αρχική σκέψη το ότι τα παιδιά σήμερα είναι τεμπέλικα

 

Όταν οι old school (παλιάς κοπής) προπονητές παρουσιάζουν αυτά που έχουν στο μυαλό τους, ασκήσεις και τεχνικές προπόνησης που έχουν δοκιμαστεί πολλές φορές στο παρελθόν ακόμα και από τους προπονητές τους ίδιους, και τους βάζουν να τα επαναλάβουν μετά από κάποιες επαναλήψεις τα παιδιά χάνουν το ενδιαφέρον τους.

Προφανώς κάποιος θα πιστέψει ότι τεμπελιάζουν.

Για σκεφτείτε όμως. Παιδιά περνούν όλη τους τη σχολική ζωή στο να βελτιώνουν το ποσό γρήγορα μαθαίνουν και συλλέγουν πληροφορίες. Είναι βαρετό και χάνουν το ενδιαφέρον τους όταν τους βάζεις επί 20 λεπτά να κάνουν την ίδια άσκηση που είναι η ίδια και την έχουν ξανακάνει άπειρες φορές στο παρελθόν. Και εμείς πιστεύουμε ότι τεμπελιάζουν!

Χάνω κάτι;;;

Άρα έχεις δυο επιλογές, η κλειδώνεις το Internet, κλείνεις και πουλάς την τηλεόραση σταματάς τον κόσμο να εξελίσσετε και γυρίζεις στον τρόπο εκπαίδευσης και προπόνησης του 1980…η αλλάζεις τον τρόπο που προπονείς.

Το μυστικό της επιτυχίας έχει να κάνει με τον χαρακτήρα και τον τρόπο αυτού που τα προπονεί.

Η γενιά δεν τεμπελιάζει, τους αρέσει να μαθαίνουν. Είναι ικανοί να μαθαίνουν περισσότερα και σε μικρότερο χρονικό διάστημα από κάθε άλλη γενιά του παρελθόντος.

Δεν φοβάται την σκληρή δουλεία, φοβάται την βαρεμάρα!

Η γενιά έχει χαμηλή διάρκεια συγκέντρωσης αυτό είναι αλήθεια, αλλά αυτό είναι και βασικό χαρακτηριστικό στο να μαθαίνει κανείς πιο γρήγορα.

Έχουμε μπροστά μας λοιπόν αθλητές που είναι ικανοί να μάθουν περισσότερα και σε μικρότερο χρονικό διάστημα από οποιοδήποτε άλλο γκρουπ αθλητών στο παρελθόν.

Ο τρόπος αυτός προσέγγισης δεν θα πρέπει να μας κάνει να πιστεύουμε ότι συμβιβαζόμασταν η ότι ρίχνουμε το επίπεδο μας ως προπονητές αντιθέτως.

Το μόνο που πρέπει να κάνουμε ως προπονητές είναι να αλλάξουμε τον τρόπο που διοχετεύουμε τις πληροφορίες και τη γνώση, από εκεί και πέρα τίποτα δεν είναι αδύνατο γι αυτή τη γενιά αθλητών αλλά και τις άλλες που έρχονται στο μέλλον.

Επιστολή παιδιού προς τον προπονητή του – «Αγαπητέ προπονητή…»

 

 

Be the first to comment

Αφήστε το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Translate »